|
Ta strona korzysta z plików cookies, zgodnie z Polityką Cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na działanie plików cookies, w zakresie zgodnym z bieżącymi ustawieniami Twojej przeglądarki internetowej. Kliknij przycisk "Polityka cookies" aby zapoznać się z jej treścią lub przycisk "Zamknij" aby ta informacja nie pojawiała się więcej.
|
|
Pólnica jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej fascynujących demonów na Kaszubach, choć w istocie łączy w sobie zarówno cechy demoniczne, jak i boskie. Ta tajemnicza istota przejawia się w postaci zjawiskowej nagiej dziewczyny o niezwykłej urodzie, której głowę zdobi bujny wieniec z kolorowych kwiatów polnych i ziół. Aby dopełnić niezwykłą postać - Pólnica przemierza pola na białym koniu, symbolizującym czystość, szlachetność i magiczną moc.
Główną mocą i zarazem błogosławieństwem Pólnicy jest jej zdolność do wspierania wzrostu roślin i zapewniania obfitych plonów. Pola, które nawiedza podczas swoich konnych przejażdżek, stają się wyjątkowo żyzne - zboża rosną tam bujniej, kłosy są pełniejsze, a plony obfitsze. To ona sprawia, że zboże faluje w zbożu niczym morze, że kłosy pochylają się pod ciężarem ziarna, a każda roślina osiąga pełnię swojego potencjału.
Pólnica broni upraw przed szkodnikami - owadami i gryzoniami, które mogłyby zniszczyć zbiory. Jej obecność odstrasza również inne demony i złe duchy, które mogłyby chcieć zaszkodzić plonom lub ludziom pracującym na polach. Jest szczególnie czujna wobec tych zagrożeń, które pojawiają się podczas żniw, gdy upały osiągają szczyt i gdy zboże jest najbardziej narażone na zniszczenie.
Choć w zasadzie Pólnica jest dobrym demonem, a nawet można ją nazwać boginią, ujrzenie jej grozi niebezpieczeństwem. Mężczyźni, którzy mają nieszczęście (lub szczęście?) ujrzeć Pólnicę w jej pełnej krasie, zapadają w beznadziejną, nieszczęśliwą miłość do niej. Jednocześnie pola, których nie odwiedza - są nieurodzajne. Trudno obcować z Pólnicą, jeszcze trudniej bez niej.
Pólnica jest ściśle spokrewniona z Òprzepôłnicą (zwaną też Oprzipólnicą lub Południcą), która również jest demonem pól, objawiającym się w samo południe. Niektórzy badacze słowiańskiej mitologii uważają, że mogą to być dwa aspekty tej samej istoty - Oprzepólnica jako surowa, groźna strażniczka pól w czasie żniw - ostrzegająca żniwiarzy i żniwiarki przed południowym skwarem, a Pólnica jako jej łagodniejsza, objawiająca się wcześniej, gdy zboża jeszcze rosną i dojrzewają.
Opracowanie: Izabela Pydo
